Na de eerste week

Lieve Allemaal,

Anneke heeft mij (Lex) gevraagd om haar blog bij te werken. Ik heb net met haar aan de telefoon gezeten en Anneke heeft me verteld dat het echt een ramp is om daar een computer te vinden om haar blog bij te werken. Daarom heeft ze aan mij gevraagd om hier het thuisfront up-to-date te houden.

Zoals ze al eerder schreef is het een totale cultuur shock. Guadalajara is een stad met 1.700.000 inwoners en er is geen hoogbouw. Kan je voorstellen wat een oppervlakte dat is. Hierdoor is alles erg ver uit elkaar en ben je volledig op het openbaar vervoer aangewezen. Daarnaast is het een echte Spaanse stad. Allemaal rechte straten met op vaste afstanden weer rechte dwarsstraten. En alles lijkt op elkaar. Het is dus echt goed oppassen dat je niet verdwaald want referentie punten zijn er bijna niet en lang niet alle straten hebben naambordjes. 
Ze zit bij een goed gast gezin en de kamer is redelijk. Wat opvalt is dat er in Guadalajara bijna geen toeristen te vinden zijn. Dit betekend ook dat er geen of erg slecht Engels wordt gesproken. Ze is blij dat ze thuis wat Spaanse lessen heeft gevolgd, maar toch komt ze nog erg veel Spaans tekort.

Anneke is na het schilderen nu twee keer in het keramiek fabriekje geweest. Nou ja, fabriekje? Eigenlijk is het een grote puinhoop en mag het naar onze begrippen geen fabriekje heten. Maar de beheerder heeft wat instructie gegeven (in het Spaans) en laat Anneke verder erg vrij in het werk. Anneke noemde het eigenlijk een Oase van rust in de hectiek van de "Grote" stad.

 Ze heeft inmiddels ook al wat site-seeing gedaan in de omgeving en heeft met wat andere vrijwilligers een bezoek gebracht aan Lake Chapala. Dit meer is eigenlijk het enige water bekken wat de volledige stad van drinkwater moet voorzien. Met 1,7 miljoen inwoner heb je nogal wat water nodig.

Anneke vind jullie reacties, (die ik dan weer via de telefoon heb voorgelezen) wel heel erg lief en het geeft haar wat rust dat zie nu niet iedere dag naar een werkende computer hoeft te zoeken om iedereen op de hoogte te houden. Als ik wat meer weet hou ik jullie natuurlijk weer op de hoogte en als Anneke bij een computer komt doet ze het misschien wel zelf.

Namens Anneke allemaal een dikke kus,

Lex